σά μάν

σά μάν; Doric (Megarian) for τί μήν; Ar. Ach. 757, 784; Boeot. τά Pi. O. 1.82. (From *τyα (*qṷya), neut.pl. of τίς, cf. ἅ-σσα, ἅ-ττα, Lat. quia.)